De geschiedenis van het kweken van weefsels en organen

Weefsels en organen kweken kan pas sinds kort. Daarvoor kon al wel weefselkweek op planten toegepast worden. Dat houdt in dat planten worden vermeerderd onder steriele condities. Daarmee kunnen de laatste tijd ook genen van de plant veranderd worden, dit heet genetische modificatie. Weefselkweek bij planten is heel anders dan weefselkweek bij dieren of mensen, maar toch zijn er ook veel overeenkomsten. Ze zijn bijvoorbeeld beide gebaseerd op het feit dat bepaalde cellen kunnen uitgroeien tot hele weefsels met verschillende soorten cellen. Bij planten kunnen alleen wel veel meer cellen daarvoor gebruikt worden dan bij dieren of mensen. Een andere overeenkomst is dat bij beide technieken de 'begincellen' worden vermeerderd op voedingsbodems.

In 1998 werden voor het eerst embryonale stamcellen geïsoleerd uit de binnenste massa van menselijke embryo's. De embryo's waren afkomstig van IVF-klinieken. Met de geïsoleerde stamcellen werd de eerste pluripotente stamcellijn (stamcellen die tot meerdere cellen kunnen uitgroeien) opgezet. De pluripotente stamcellijnen zijn nu belangrijk voor (onderzoek naar) weefsels en organen kweken.

Het eerste orgaan dat gekweekt is, is de huid. Er kon een dun laagje van de huid af worden geschraapt. Dat stuk wordt dan 'uitgerekt' en op de wond gelegd. Het tweede orgaan dat gekweekt is, is de blaas. Dat is een relatief eenvoudig orgaan om te kweken, omdat het eigenlijk bestaat uit één vlies. Ook kraakbeen is niet heel moeilijk om te kweken. Tot dan toe zijn de organen/weefsels relatief eenvoudig te kweken, omdat er geen bloedvaten nodig zijn die bloedtoevoer mogelijk moeten maken. Bij borsten moet dit wel, daarom was het ook een grote stap vooruit toen dit getest werd op varkens (met positief resultaat). Later konden zelfs bloedvaten gekweekt worden en misschien zou het zelfs mogelijk zijn om in de toekomst hartkleppen en zelfs harten te kweken.

nl.wikipedia.org/wiki/weefselkweek_(plant)
nl.wikipedia.org/wiki/stamcel